A AFG participou na asemblea xeral de COSE en Xirona
A Confederación de Organizacións de Silvicultores Españoles (COSE) celebrou a súa Asemblea Xeral os días 4 e 5 de xuño, na que o sector analizou os retos da xestión forestal sostible para manter a biodiversidade, a produtividade e a capacidade de rexeneración dos bosques, de xeito que poidan cumprir as súas funcións ecolóxicas, económicas e sociais. En concreto, as organizacións que agrupan á propiedade forestal, analizaron a importancia das asociacións forestais para abordar a fragmentación actual e establecer unha rede que estruture o monte, responda ao abandono e á fragmentación, proporcione unha columna vertebral ao territorio e permita a xestión forestal.
“Con estas tres cousas,” afirmaron, “a xestión segue de xeito natural.” “É esencial,” dixo o presidente Francisco Carreño, “que as persoas propietarias se unan arredor dun proxecto común. E neste sentido, COSE desempeña un papel fundamental.”
ASOCIACIÓNS E INCENDIOS FORESTAIS
Ademais, as asociacións son unha das ferramentas máis eficaces para previr os incendios forestais porque axudan a superar un dos principais problemas aos que se enfronta a propiedade forestal española: a súa fragmentación extrema. En España, hai millóns de hectáreas de superficie forestal repartidas entre centos de miles de persoas propietarias, moitos das cales teñen pequenas parcelas e recursos limitados para xestionar os seus montes de xeito individual. A través das asociacións forestais, é posible coordinar accións, compartir coñecementos, acceder a asesoramento técnico especializado e poñer en marcha proxectos de prevención a unha escala rexional moito máis eficaz. O lume non coñece límites de propiedade, polo que a prevención non se pode abordar illadamente, parcela a parcela.
ASOCIACIONISMO E TRATAMENTOS SILVÍCOLAS
Ademais, as asociacións forestais facilitan a posta en marcha de iniciativas de xestión colectiva, como tratamentos silvícolas, a colleita conxunta de biomasa, agrupación da propiedade e a creación de áreas de xestión estratéxica para a prevención de incendios. Tamén actúan como intermediarias ante as autoridades públicas, canalizando fondos, simplificando procedementos e transmitindo as necesidades reais da rexión. Onde existe propiedade da terra organizada, hai unha maior capacidade para planificar, investir e adoptar medidas preventivas.
ASOCIACIONISMO E FUNCIÓN SOCIAL
As asociacións tamén cumpren un papel social vital. Axudan a manter vivo o vínculo entre as persoas propietarias e os seus montes, especialmente nas zonas afectadas polo despoboamento e polo avellentamento da poboación. Moitas veces, a pertenza a unha asociación é o que evita que unha propiedade forestal sexa abandonada por completo, proporcionando información, apoio e motivación para continuar a xestionala. Neste sentido, as asociacións axudan a manter unha rede de persoas comprometidas co territorio que actúan como gardiáns, expertas e coidadoras do monte.
ASOCIACIONSIMO E PREVENCIÓN
Finalmente, as asociacións forestais son unha ferramenta clave para promover unha cultura de prevención. Estas asociacións desempeñan un papel vital na concienciación e na formación, axudando a familiarizar ás persoas propietarias e ao público en xeral con conceptos como a xestión forestal sostible, a silvicultura preventiva, o uso sostible dos recursos forestais e a adaptación dos bosques ao cambio climático. Nun contexto no que os lumes son cada vez máis intensos e complexos, a organización colectiva das persoas propietarias non é meramente unha cuestión de representación sectorial: é unha auténtica infraestrutura social para a prevención de lumes e a resiliencia.
En resumo, os lumes forestais combátense con recursos de extinción, pero prevense mediante a xestión, e a xestión é moito máis eficaz cando a propiedade se organiza, coopera e actúa conxuntamente sobre o territorio.
VISITA A UN SOBREIRAL
No marco do encontro, o día 5 realizouse unha visita a un sobreiral para coñecer de preto con el fin de coñecer de preto a xestión forestal da masa e as actuacións necesarias para a saca da cortiza.
Os sobreirais na provincia de Xirona son un ecosistema vital. Con máis de 38 millóns de exemplares, é unha das provincias con máis sobreiras de España. A súa relevancia destaca en tres áreas fundamentais: a industria corticeira, a ecoloxía e a economía local.
Xirona é o epicentro histórico da extracción de cortiza en Cataluña. Esta actividade, concentrada principalmente no macizo dos Gavarres, é a base dunha industria de gran prestixio internacional. A cortiza extraída emprégase principalmente pola industria vinícola para crear tapóns naturais de alta calidade.
Os sobreirais son ecosistemas altamente especializados que só se atopan en sete países do mundo. A súa presenza é crucial para: a biodiversidade, sostibilidade e devasa natural: a casca grosa da sobreira fai que estas árbores sexan altamente resistentes aos incendios forestais, protexendo a contorna.
A explotación sostible da cortiza xera importantes ingresos para as zonas rurais de Xirona, mantendo vivos oficios tradicionais e evitando o despoboamento. Ademais, a paisaxe dos sobreirais é un gran atractivo para o turismo responsable e sostible da rexión.
